شــهرت و دیــن همیشــه بــا هــم نسـبت داشـتند، ولـی امـروز خیلـی ایـن نسـبت قویتـر شـده اسـت. در واقـع بـا افـول دیـن در همـه جوامع مــا شــاهد ظهــور دیــن شــهرت و دیــن خــود هســتیم. تــا جایــی کـه مـن میدانـم، دیـن بـا شـیب کنـد در حـال افـول اسـت و تعـداد دیـنداران هـر روز کمتـر میشـود، امـا نیـاز بـه دیـن یـک چیـز عـام اســت و انســانها نیــاز بــه دیــن دارنــد. مــن همیشــه ســر کلاس بــه دانشــجویان میگویــم نــذر حضـرت عبـاس کنیـد و پیـاده بـه کربـلا برویـد، خجالـت نکشـید، امـا اگـر نیـاز بـه دیـن داریـد، انصافـ ًا همــان دینهــای ابراهیمــی خیلــی بهتـر هسـتند. هـر کـدام را خودتـان خواسـتید، انتخـاب کنیـد، چـون اگر ادامه . . .