نشر خزه منتشر کرد: نه سال در میان سرخپوستان. پایان خوش داستان هرمان لمن از هراس و حیرت خواننده کتاب از آغاز تا پایان خواندن آن نمی‌کاهد. سرخپوست‌ها کودکی را می‌ربایند و در طی نه سال آینده هر بلایی بر سر او می‌آورند که بدترین آن این است که او را به یک وحشی همچون خودشان تبدیل می کنند. از این داستان می‌تواند ده‌ها فیلم درست کرد اما جز اپیزودی با نام افسانه آپاچی چشم‌آبی و چند ویدیوی دیگر، چیز زیادی درباره لمن در رسانه‌ها وجود ندارد. داستان او باید از خاطره‌ها پاک شود.
در نیم سده گذشته جریانی ضدعلمی با تفکرات مارکسیستی یا شبیه به آن دانشگاه‌های اروپای غربی و آمریکای شمالی و سپس دنیا را گرفت و تصویری نادرست و دروغین از جهان، تاریخ، انسان و زندگی به ما عرضه کرد و هر روایت مخالفی را به آرامی خفه کرد و به حاشیه راند. یکی از افسانه‌هایی که چپگرایان برای ما ساختند، افسانه سفیدپوستان غارتگر و جنایتکار و سرخپوستان نجیب و شریف و مظلوم بود. البته سفیدپوستان به سرزمین سرخپوستان حمله کردند و آن سرزمین را به زور تصاحب کردند ولی «سرخپوستان» یک گروه یکتا که در آرامش زندگی می‌کند و هم‌وندان آن در جستجوی عرفان چپق دود می‌کنند نبودند. آن‌ها بیرحمانه یکدیگر را می‌کشتند و هر بلایی که می‌توانستند بر سر یکدیگر و بر سر سفیدپوستان می‌آوردند.
در واقع، روایت لمن نشان می‌دهد که اتفاقا سفیدپوستان بسیار از سرخپوستان روادارتر و مهربان‌تر بودند. لمن تا پیش از ۱۸ سالگی دست کم یکصد نفر را کشته است و همچنان کل چیزی که سفیدپوستان از او و دیگر سرخپوستان می‌خواهند این است که ماهانه پولی دریافت کند و زمینی رایگان بگیرد و کشاورزی و دامپروی کند و مردم را نکشد، بچه‌هایشان را نرباید و غارت را کنار بگذارد.
سرخپوستان اصلا به چیزی به عنوان «کار» اعتقاد نداشتند و هر آن چه می‌شد دزدید را می‌دزدیدند و هر آن چه نمی‌شد را آتش می‌زدند. این رویّه دست کم ده‌ها سال ادامه داشت و در جریان این غارت ها صدها بچه دزدیده شدند و برخی از آن‌ها در اسارت مردند یا وقتی صاحبشان مرد، برای شادی روح صاحبشان به قتل رسیدند.
گفتمان چپ پیوسته تمدن غرب -و کلا تمدن- را شماتت می کند و آن را ضدزن، پدرسالار، نابرابر و فریبکار می‌خواند. فمنیست‌ها با خیال راحت در بهترین دانشگاه‌های دنیا مطالب شبه-علمی ارائه می‌کنند و حرف‌های عجیب و غریبی می‌زنند که هیچ عقلی نمی‌تواند آن را باور کند ولی هرگز حاضر نیستند یک جمله درباره وضعیت اسفبار زنان در میان این سرخپوستان بنویسند.