مهدیس عباسی

امروزه تمامی شرکت‌های خرد رسانه‌ای با انواع رسانه‌هایی که دربر می‌گیرند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌، ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اعم از سینما، رادیو و… غالبا تحت مالکیت سرمایه داران و شرکت‌های بزرگ رسانه‌ای هستند و خط مشی تعیین شده مالکان و ذی نفعان خود را دنبال می‌کنند. این شرکت‌های بزرگ در کنار رقابت با یکدیگر منافع مشترکی دارند و همین مسئله نیز منجر به حضور پر قدرت این شرکت‌ها در کنار هم شده است که اهداف مشترکی را دنبال می‌کنند. اگرچه هدف اصلی کسب سود بیشتر به نفع شرکت‌های بزرگ و مالکان اصلی رسانه‌ها است، اما انحصار رسانه‌ای امروزه علاوه بر سود دهی بالایی که برای صاحبان آن دارد و از سود آورترین صنایع به حساب می‌آید  می‌تواند منجر به آسیب‌های بسیاری شود. از جمله آسیب‌هایی فرهنگی که بیشتر کشورهای غیرصنعتی و مصرف کننده رسانه‌ها را در برمی‌گیرد. این انحصار رسانه‌ای در بازنمایی فرهنگ واحد جهانی غالبا جهت گیری‌های امپریالیستی دارد که در این مقاله به آن پرداخته خواهد شد.

کوورسازی رسانه‌ها

کوور سازی یکی از راهبرد‌های مرتبط با مالکیت است و با یکپارچه سازی مالکیت و قرار دادن تولیدات رسانه‌ای در درون شرکت‌های بزرگ و اغلب متنوع باعث تعویق ریسک ناشی از عدم اطمینان موفقیت کالاهای رسانه‌ای می‌شوند. کوور سازی به ادغام بخش‌های بیش تر متمایز صنایع رسانه‌ای در یک تک شرکت چتری اشاره دارد. تمرکز یا یکپارچه سازی مالکیت راهبرد دیگری است که اغلب درکنار کوورسازی مطرح می‌شود. اگرچه اصطلاح‌های کوورسازی و یکپارچه سازی اغلب باهم آمیخته می‌شوند اما بیشتر نگرانی‌ها در مورد تغییر در الگوهای مالکیت در چند سال اخیر بیشتر متوجه یکپارچه سازی بوده نه کوور سازی. عموما دو مکتب فکری در مورد مسئله کوورسازی وجود دارد. یک موضع را می‌توان با برخی ملاحظات به صورت «کوورسازی معادل یکدست سازی است» توصیف کرد.ادامه مقاله