جنایات جنگی ژاپن
باز هم آگوست آمد و ننه من غریبم بازی ژاپنی ها شروع شد. البته به دلایل مختلفی که الان جایش نیست، کسی نمی گوید که خودشان از حمله کنندگان اتمی (که آن ها هم جنایتکار بودند) خیلی بدتر بودند.
ژاپنی ها بسیار بیرحم بودند. در جریان حمله ژاپن به چین، ژاپنی ها در مجموع ده میلیون چینی را مستقیم و یا غیر مستقیم کشتند. صدها هزار نفر از این چینی ها زنده به گور شدند. افسران ژاپنی ده ها هزار زن چینی، کره ای و فیلیپینی را به بردگی جنسی گرفته بودند که عده ای از آن ها امروز هم زنده اند.
یکی دیگر از اعمال مترقی ژاپن در جنگ جهانی دوم انجام جراحی بدون بیهوشی روی اسیران جنگی بود. در مجموع تخمین زده می شود که ژاپنی ها روی 2700 اسیر جنگی، از جمله 17 خلبان اسیر آمریکایی عمل جراحی بدون بیهوشی انجام داده اند و نتایج آن را در محافل علمی گزارش کرده اند. دکتر شیرو ایشی پزشک مهربان ژاپنی به تنهایی روی بیش از 700 اسیر جنگی سلاح های بیولوژیکی، قطع عضو بدون بیهوشی، و عمل جراحی بدون بیهوشی تست کرد. در سال 1948 سی پزشک و یک پرستار زن به جرم آزمایش سلاح های بیولوژیک روی صدها غیر نظامی چینی محاکمه شدند. آنها به اعدام و احکام بلند مدت محکوم شدند اما کم کم آزاد شدند و در سال 1958 دیگر هیچ کدام از آنها در زندان نبود.
ژاپنی ها یک روشی به اسم راهپیمایی مرگ داشتند که در آن اسیران را اینقدر پیاده راه می بردند تا بیش از 90 درصد آنها می مردند. در بین ده درصدی که زنده می ماندند هم تعدادی کشته می شدند. اما گل سر سبد کارهای با مزه ژاپنی ها مسابقه قطع کردن سر صد اسیر بود. روزنامه های ژاپنی با آب و تاب گزارش هایی را پخش می کردند که در آن یکی از افسران ژاپنی، مثلا در فیلیپین، موفق شده بود رکورد قطع کردن سر صد اسیر را چند صدم ثانیه بهبود ببخشد. تصویری که در این پست می بینید متعلق به دو تن از سریع ترین این افسران در فیلیپین است